Þann 5. desember 2011 áttu fulltrúar Flugmálafélags Íslands
góðan fund með Flugráði. Vonumst við til þess að Flugráð sjái nú vel þann
alvarleika sem grasrótin hefur staðið frammi fyrir frá því svokölluð Part-M
reglugerð var innleidd. En eftir þennan ágæta fund þá fór undirritaður að lesa
yfir fundargerð Flugráðs frá því í júní (fundargerð nr. 1561) og hnaut þá um
kynningu sem flugmálastjóri hélt fyrir Flugráði vegna vinnuhóps sem þá verandi
Innanríkisráðherra Kristján Möller skipaði en undirritaður sat fyrir hönd
Flugmálafélagsins í þeim hópi. Hér á eftir fer ég yfir skrif flugmálastjóra
og einnig tek ég upp punkta úr fundargerðum vinnuhópsins og svar bréfs
Utanríkisráðuneytisins.
Á 1561. fundi Flugráðs var fjallað um viðhaldsstjórnun
lítilla flugvéla. Flugmálastjóri greindi frá innleiðingu Part-M
reglugerðarinnar (2042/2003 (EB1592/2002)) og tók m.a. fram að reglugerðin
hefði verið bindandi fyrir Ísland og ekki hjá því komist að innleiða hana.
Einnig vakti hann athygli á því að FMS hefði veitt undanþágu um tiltekin
loftför á bilinu 1.000 kg. til 1.200 kg. á grundvelli þess að tillaga liggur
fyrir frá EASA til framkv.stjórnar ESB um slíka breytingu. Þess skal getið
hér að forsvarsmenn Flugmálafélagsins voru þá búnir að fara formlega fram á að
FMS beitti sér til þess að fá þessa undanþágu og er það mjög jákvætt að FMS
hafi fengið þetta í gegn sem varð til þess að að margar einkavélar gátu flogið
í sumar sem annars hefði ekki orðið.
Einnig var rætt um vinnuhóp sem skipaður var af
Innanríkisráðherra en hópurinn átti að fara yfir forsendur reglugerðarinnar
með það í huga hvort Ísland gæti hugsanlega sótt um undanþágu og þar með komist
hjá að innleiða hana. Í fundargerð Flugráðs stendur orð rétt:
„Í stuttu máli
var niðurstaða vinnuhópsins, eftir ítarlega yfirferð og með aðkomu
utanríkisráðuneytisins, sú að ekki væri hjá því komist að innleiða reglugerðina
án undanþágu.
Formaður þakkar
yfirferðina sem gefur ágætt yfirlit yfir stöðu og horfur. Áhersla verði lögð á
aðstoð almannaflugið við aðlögun að nýjum reglum og starfsumhverfi eins og
aðstæður frekast leyfa.“
Mig langar í tilefni ofangreindrar bókunar í fundargerð að
rifja lítillega upp niðurstöður úr þeim skjölum vinnuhópsins sem ég hef við
hendina sem mér finnst fulltrúar Flugmálastjórnar og Innanríkisráðuneytisins
ekki hafa komið vel frá sér til Flugráðs.
1. Bréf
frá Utanríkisráðuneytinu vegna fyrirspurnar vinnuhópsins. (10.02.11.
UTN11010301/89.C.340)
Í síðustu málsgrein bréfsins stendur „Í
öðru lagi vill ráðuneytið vekja athygli á því að í 14. Gr. Reglugerðar 216/2008
er að finna ákvæði sem heimila ákveðinn sveigjanleika við beitingu ákvæða
reglugerðarinar. Í 6. tölul. Þeirrar greinar er heimilað að veita heimildir á
grundvelli annars konar reglna en þeirra sem kveðið er á um í reglugerðinni,
enda sé tryggt að sambærilegt flugöryggi og felst í ákvæðum reglugerðarinnar.
Slíkt kerfi er þó háð fyrirfram samþykki, sbr. Nánar ákvæði greinarinnar. Að
mati ráðuneytisins kæmi til athugunar flugmálayfirvalda hvort æskilegt og unnt
væri að setja slíkar reglur hér á landi.“
2. Niðurstaða
vinnuhóps vegna innleiðingar reglna um rekstur og viðhald einkaloftfara dags.
15.04.2011.
„Niðurstaða vegna áhrifa
Evrópureglugerðanna og tillögur til ráðherra.
Umræddar reglur hafa verið innleiddar
á öllu EES-svæðinu. Á fundum hópsins hefur komið fram bæði frá fulltrúum
Flugmálafélagsins og frá fulltrúa Flugmálastjórnar að töluverð óánægja er með
reglurnar á svæðinu. Meðal annars hefur verið bent á að þyngdarmörk hvað
varðar skilgreiningu á léttum löftförum (ELA1) séu óþarflega lág. Leiðir slíkt
til þess að sömu kröfur eru gerðar til loftfara sem eru rétt fyrir ofan ELA1 í
þyngd, en þau eru algeng loftför í enkaflugi, og loftfara sem eru mun þyngri.
Hefur óánægjan með reglurnar nú þegar leitt til þess að upp er komin umræða
innan Flugöryggisstofnunar Evrópu um breytingu á reglunum m.a. að þyngdarmörk
ELA1 verði færð úr undi 1000kg í undir 1200kg. flugtaksmassa, en mat hópsins er
að þessi þyngdarmörk þurfi að vera nokkuð hærri til þess að algengar eins og
tveggja hreyfla flugvélar rúmist innan hennar jafnvel upp að 2.730kg.
flugtaksmassa.
Niðurstaða
vinnuhópsins er því sú að áhrif ofangreindra Evrópureglugerða hafi íþyngjandi
áhrif á einkaflug hér á landi sem og annars staðar í Evrópu. Hópurinn telur
mikilvægt að reglunum verði breytt og leggur því til við ráðherra að hann ásamt
Flugmálastjórn Íslands beiti sér fyrir því á vettvangi Flugöryggisstofnunar
Evrópu og eftir því sem mögulegt er innan Evrópusambandsins að reglum er snúa
að rekstri og viðhaldi einkaloftfara verði breytt þannið að íþyngjandi áhrif
þeirra minnki.“
Það vekur nokkurra furðu að svo virðist sem flugmálastjóri
hafi ekki greint Flugráði efnislega frá ofangreindri niðurstöðu vinnuhópsins né
frá svari Utanríkisráðuneytisins. Er það mat undirritaðs að sú efnislega
niðurstaða sem sett er fram í fundargerð Flugráðs samrýmist ekki niðurstöðum
vinnuhópsins að meginstefnu sinni og er það afar bagalegt að í opinberum gögnum
skuli vera að finna yfirlýsingar sem eru í ósamræmi við þau gögn sem eiga að
liggja þeim til grundvallar.
Valur Stefánsson
Formaður FÍE og ritari FMÍ.